برای درگذشت دایی مهربانم حاج ابراهیم ابراهیمی رباعیات پیوسته – جعفر سیّد

برای درگذشت دایی مهربانم حاج ابراهیم ابراهیمی

رباعیات پیوسته – جعفر سیّد

ای اهل وفا هر آنکه را خاک کنید

چشمان خرد به سوی افلاک کنید

روح است ستاره ای که جاویدان است

اندیشه ی مرگ را بر او پاک کنید

*

نیکی و بدی در این جهان می ماند

تاریخ چه قصه ها به ما می خواند

هشدار که افسانه ی تلخی نشویم

آنگونه که روزگار ما می داند

*

تو ابراهیم کعبه ی دل بودی

یا شمع سکوتِ جمعِ محفل بودی

رفتی خندان، سریع و پاک و آسان

تو نخل بلند ابل و منزل بودی

*

بعضی که تو را چه بی برادر دیدند

چون مرغ شکسته بال و بی پر دیدند

یوسف را یازده برادر چه ثمر؟!

آنانکه بسی اکبر و اصغر دیدند

*

هستیم به دیدار تو در تحریمی

باقی به تن محرّم و تقویمی

در بدرقه ات پیر و جوان از زن و مرد

ابراهیمی شدند، ابراهیمی

15 مهرماه1395